دوره 2، شماره 3 - ( 9-1396 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 215-223 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


کارشناس ارشد فیزیک پزشکی، گروه تکنولوژی پرتوشناسی، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، مشهد، ایران
چکیده:   (449 مشاهده)
زمینه و هدف: یکی از جنبه‌های برجسته عدالت اجتماعی، توزیع فضایی متعادل امکانات و خدمات مختلف، به‌ویژه خدمات بهداشتی و درمانی است، چرا که دسترسی مناسب و سریع به این خدمات نقش اصلی را در تأمین سلامت افراد جامعه ایفا می کند. گام نخست برای برنامه ریزی جهت توزیع فضایی عادلانه خدمات بهداشتی، تعیین سطح برخورداری مناطق مختلف از این امکانات است.‌ پژوهش حاضر با هدف تعیین درجه توسعه یافتگی شهرستان های استان خراسان بر اساس شاخص های بهداشتی درمانی انجام گرفته است.
روش پژوهش: مطالعه حاضر، مطالعه‌ای تحلیلی بود، به این ترتیب که با به کارگیری 2 روش تاکسونومی عددی و روش موریس و با استفاده از 15 شاخص بهداشتیدرمانی، سطح توسعه‌یافتگی 24 شهرستان استان خراسان رضوی تعیین و رتبه بندی شدند. دادههای مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و به روش کتابخانه‌ای از طریق مراکز درمانی و شبکه‌های بهداشت شهرستان‌ها به‌دست آمد.
یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که بر اساس هر 2 روش تاکسونومی عددی و روش موریس شهرستان‌ چناران از شهرستان‌های با توسعه‌یافتگی بالا و شهرستان‌های جوین، جغتای، زاوه و بینالود از شهرستان‌های با سطح توسعه‌یافتگی پایین بودند.
نتیجه گیری: شهرستان‌های استان خراسان رضوی از نظر توسعه یافتگی در یک سطح نبوده و اختلاف فاحشی در ضریب موریس و روش تاکسونومی عددی مشهود می باشد. پیشنهاد می گردد به منظور ایجاد توازن در خدمات بهداشتی و درمانی، شهرستان‌های کمتر توسعه یافته مورد توجه مسئولین قرار گیرد و منابع و بودجه مناسبی به آن‌ها تخصیص داده شود.
 
متن کامل [PDF 942 kb]   (188 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۹/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۰