دوره 3، شماره 1 - ( 3-1397 )                   جلد 3 شماره 1 صفحات 5-16 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Meshkini A, Ebrahimi M. Investigating Access Status to Healthcare Centers with the Spatial Justice Approach (A Case Study: District 7 of Tehran) . Manage Strat Health Syst. 2018; 3 (1) :5-16
URL: http://mshsj.ssu.ac.ir/article-1-132-fa.html
مشکینی ابوالفضل، ابراهیمی محمد. بررسی وضعیت دسترسی به مراکز خدمات رسانی درمانی با رویکرد عدالت فضایی (مطالعه موردی: منطقه 7 تهران) . راهبردهای مدیریت در نظام سلامت. 1397; 3 (1) :5-16

URL: http://mshsj.ssu.ac.ir/article-1-132-fa.html


دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (311 مشاهده)
زمینه و هدف: یک جامعه زمانی پایدار خواهد بود که نیازهای اساسی تمام شهروندان آن برآورده شود. از طرفی جمعیت رو به افزایش نواحی شهری، تقاضا نسبت به خدمات عمومی مخصوصاً خدمات درمانی را افزایش داده است. امروزه موضوع عدالت فضایی مفهومی است که سطح و میزان دسترسی ساکنین به خدمات را بر مبنای آن محاسبه می کنند. تحقیق حاضر با هدف تحلیل میزان تحقق عدالت فضایی در دسترسی به مراکز خدمات درمانی منطقه 7 شهر تهران بر مبنای معیار نیاز صورت گرفته است.
روش پژوهش: مطالعه حاضر از نوع کاربردی است و از نظر مکانی منطقه 7 شهر تهران را شامل می شود. به منظور سنجش الگوی توزیع مراکز درمانی از روش نزدیکترین فاصله همسایگی و همچنین از معیار نیاز (گروه‌های سنی مستعد استفاده از خدمات درمانی، ضریب بیکاری و تراکم جمعیت) به منظور محاسبه دسترسی به خدمات استفاده شده است. این تحقیق بر پایه پایگاه داده مکانی و نرم افزار 10.2.2 Arc Gis صورت پذیرفته است.
یافته‌ها: نتایج حاصله نشان داد، میزان دسترسی به خدمات درمانی از نظر فاصله بلوک‌های ساختمانی و همچنین جمعیت تحت پوشش کاملاً متفاوت است و تنها 9 درصد جمعیت منطقه در فاصله استاندارد از بیمارستان‌ها و 25 درصد در فاصله استاندارد از درمانگاه‌ها قرار گرفته‌اند. نسبت میانگین نزدیکترین همسایگی به ترتیب در الگوی پراکنش فضایی بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها و داروخانه‌ها 0/95، 1/15 و 1/34 محاسبه شد که نشان داد، بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها دارای الگوی تصادفی و داروخانه‌ها دارای الگوی پراکنده (منظم) هستند. اما در خصوص توزیع داروخانه‌ها که شرایط به ظاهر مناسبتر است، نتایج نشان داد زمانی که در سنجش عدالت فضایی، معیار نیاز دخالت داده می شود، از کل جمعیت تنها حدود 13 درصد کاملاً برخوردار و 39 درصد از لحاظ دسترسی به داروخانه‌ها غیر برخوردار هستند.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش می توان از طریق ایجاد مراکز ارائه مراقبت‌های سلامت و همچنین ارائه مجوز جهت تأسیس داروخانه  به ترتیب در مناطق نابرخوردار و کمتر برخوردار دسترسی جمعیت منطقه مورد مطالعه به خدمات درمانی را عادلانه تر کرد.
 
واژه‌های کلیدی: عدالت فضایی، مرکز درمانی، دسترسی
متن کامل [PDF 1335 kb]   (68 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله راهبردهای مدیریت در نظام سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Management Strategies in Health System

Designed & Developed by : Yektaweb