دوره 9، شماره 1 - ( 1403 )
جلد 9 شماره 1 صفحات 45-32 |
برگشت به فهرست نسخه ها
وحید قدم خیر1 
، علی اکبر فرهنگی*2 ، ابوالفضل دانایی3 ، محمد تقی شاکری4
، علی اکبر فرهنگی*2 ، ابوالفضل دانایی3 ، محمد تقی شاکری4
1- دانشجوی دکتری مدیریت رفتار سازمانی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2- استاد، گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ،farhangialiakbar130@gmail.com
3- دانشیار، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
4- استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مشهد، مشهد، ایران
2- استاد، گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ،
3- دانشیار، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
4- استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مشهد، مشهد، ایران
چکیده: (1645 مشاهده)
زمینه و هدف: کارکنان بهعنوان مشتریان داخلی سازمان در نظر گرفته میشوند و امروزه تجربه کارمند به یک موضوع برجسته در حوزه منابع انسانی تبدیلشدهاست. پژوهش حاضر با هدف مدلسازی ساختاری تفسیری فازی عوامل موثر بر مدیریت تجربه کارکنان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شدهاست.
روش پژوهش: مطالعه کاربردی حاضر، از نوع توصیفی- تحلیلی بوده و در سال 1402 انجام شد. 10 نفر از اعضای هیات علمی، مدیران و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد به روش هدفمند انتخاب شدند. سپس پرسشنامه Interpretive Structural Modeling (ISM) که متشکل از یک ماتریس 7 در 7 بود در اختیار آنها قرار گرفت و از آنها خواسته شد تا براساس مقیاس زوجی متغیرها رابطه زمینهای میان آنها را پیدا کنند. در بخش تحلیل، بهمنظور ساختاردهی و تحلیل وضعیت عوامل از مدلسازی ساختاری_تفسیری فازی و تحلیل میک مک استفاده گردید.
یافتهها: 7 مضمون سازمانیافته (عوامل سازمانی، عوامل محیط فیزیکی، عوامل فناوری، عوامل شغلی، عوامل مدیریتی، عوامل فرهنگی و عوامل فردی) برای تجربه کارکنان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد شناسایی شد. یافتهها نشان داد عوامل فرهنگی و مدیریتی در پایین ترین سطح ساختار قرار دارند و از قدرت نفوذ بیشتر و وابستگی کمتری برخوردارند. به عبارت دیگر، این عوامل تاثیرگذارترین عوامل بر تجربه کارکنان هستند. در سطح دوم عوامل شغلی، فناوری و سازمانی قرار گرفتند. در مقابل، عوامل فردی و فیزیکی در بالاترین سطح ساختار قرار گرفته و از قدرت نفوذ کمتر و وابستگی بیشتری به سایر عوامل برخوردارند.
نتیجهگیری: یافتهها حاکی از آن است که دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای ارتقای تجربه کارکنان خود، باید بر تقویت و بهبود عوامل فرهنگی و مدیریتی تمرکز ویژه داشته باشد. همچنین، توجه به عوامل شغلی، فناوری و سازمانی و رفع نیازهای فردی کارکنان و فراهمآوردن محیط فیزیکی مطلوب، از دیگر الزامات مدیریت اثربخش تجربه کارکنان در این دانشگاه به شمار میرود. این پژوهش با ارائه یک مدل جامع از عوامل مؤثر بر تجربه کارکنان، به دانشگاهها و سایر سازمانها در درک عمیقتر این مفهوم و تدوین استراتژیهای اثربخش برای ارتقای آن یاری میرساند.
روش پژوهش: مطالعه کاربردی حاضر، از نوع توصیفی- تحلیلی بوده و در سال 1402 انجام شد. 10 نفر از اعضای هیات علمی، مدیران و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد به روش هدفمند انتخاب شدند. سپس پرسشنامه Interpretive Structural Modeling (ISM) که متشکل از یک ماتریس 7 در 7 بود در اختیار آنها قرار گرفت و از آنها خواسته شد تا براساس مقیاس زوجی متغیرها رابطه زمینهای میان آنها را پیدا کنند. در بخش تحلیل، بهمنظور ساختاردهی و تحلیل وضعیت عوامل از مدلسازی ساختاری_تفسیری فازی و تحلیل میک مک استفاده گردید.
یافتهها: 7 مضمون سازمانیافته (عوامل سازمانی، عوامل محیط فیزیکی، عوامل فناوری، عوامل شغلی، عوامل مدیریتی، عوامل فرهنگی و عوامل فردی) برای تجربه کارکنان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد شناسایی شد. یافتهها نشان داد عوامل فرهنگی و مدیریتی در پایین ترین سطح ساختار قرار دارند و از قدرت نفوذ بیشتر و وابستگی کمتری برخوردارند. به عبارت دیگر، این عوامل تاثیرگذارترین عوامل بر تجربه کارکنان هستند. در سطح دوم عوامل شغلی، فناوری و سازمانی قرار گرفتند. در مقابل، عوامل فردی و فیزیکی در بالاترین سطح ساختار قرار گرفته و از قدرت نفوذ کمتر و وابستگی بیشتری به سایر عوامل برخوردارند.
نتیجهگیری: یافتهها حاکی از آن است که دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای ارتقای تجربه کارکنان خود، باید بر تقویت و بهبود عوامل فرهنگی و مدیریتی تمرکز ویژه داشته باشد. همچنین، توجه به عوامل شغلی، فناوری و سازمانی و رفع نیازهای فردی کارکنان و فراهمآوردن محیط فیزیکی مطلوب، از دیگر الزامات مدیریت اثربخش تجربه کارکنان در این دانشگاه به شمار میرود. این پژوهش با ارائه یک مدل جامع از عوامل مؤثر بر تجربه کارکنان، به دانشگاهها و سایر سازمانها در درک عمیقتر این مفهوم و تدوین استراتژیهای اثربخش برای ارتقای آن یاری میرساند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |