دوره 10، شماره 3 - ( 1404 )                   جلد 10 شماره 3 صفحات 198-188 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 95637419


XML English Abstract Print


1- دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2- دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران ، valmeh@ped.usb.ac.ir
چکیده:   (724 مشاهده)

زمینه و هدف: مثبت اندیشی یکی از الگوهای سالم در جامعه است. کارکنان مثبت اندیش با افقی روشن و افزایش انگیزه خود و دیگران زمینه رشد سازمان و خود را فراهم می‌سازند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر مثبت اندیشی بر عملکرد شغلی با نقش میانجی مسئولیت‌پذیری در کارکنان نظام سلامت بود.
روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی با رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری بوده‌است. جامعه آماری کلیه کارکنان نظام سلامت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به تعداد 4839 نفر بودند. حجم نمونه به استناد جدول تعیین حجم نمونه سینگ و ماسوکو برابر با  367 نفر برآورد شد. از شیوه‌ی نمونه‌گیری طبقه‌ای (بر حسب جنسیت) و نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. گردآوری داده‌ها با سه پرسشنامه مثبت اندیشی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و عملکرد شغلی انجام شد. پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از آزمون کرونباخ به ترتیب 0/94، 0/78 و 0/86 به‌دست‌آمد. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 25 و24 AMOS   به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد مثبت اندیشی بر عملکرد شغلی کارکنان نظام سلامت تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد. همچنین مسئولیت‌پذیری کارکنان نیز بر عملکرد شغلی کارکنان نظام سلامت اثر مثبت و معنی‌داری داشت. افزون بر این، تأثیر متغیر میانجی مسئولیت‌پذیری در رابطه‌ی بین مثبت اندیشی بر عملکرد شغلی کارکنان نظام سلامت مثبت و مستقیم بود.
نتیجه‌گیری: مدیران سازمان های بهداشتی و درمانی باید با تاکید بر ایجاد جو کاری مبتنی بر مثبت اندیشی و مسئولیت پذیری اجتماعی، از آن به عنوان ابزاری استراتژیک برای بهبود عملکرد شغلی کارکنان بهره بگیرند و از این طریق به بهبود کیفیت برنامه های حوزه سلامت کمک کنند.
 
متن کامل [PDF 1068 kb]   (263 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/4/1 | انتشار: 1404/9/30

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.