ghorbani S, rezapour A, eisavi M, bagheri S, Moiedfar A. Investigating the Relationship between Misery Index and Patients' Out-of-pocket Payments in Iran's Health System. Manage Strat Health Syst 2022; 7 (3) :281-291
URL:
http://mshsj.ssu.ac.ir/article-1-561-fa.html
قربانی سالار، رضاپور عزیز، عیسوی محمود، باقری فرادنبه سعید، مویدفر احمد. بررسی رابطه شاخص فلاکت و پرداخت از جیب بیماران در نظام سلامت ایران. راهبردهای مدیریت در نظام سلامت. 1401; 7 (3) :281-291
URL: http://mshsj.ssu.ac.ir/article-1-561-fa.html
استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپوراهواز، اهواز، ایران ، Bagheri-sa@ajums.ac.ir
متن کامل [PDF 608 kb]
(565 دریافت)
|
چکیده (HTML) (726 مشاهده)
متن کامل: (213 مشاهده)
زمینه و هدف: یکی از معیارهای سنجش عملکرد دولتها و بقای آنان، میزان موفقیت در کاهش و ثبات در شاخص فلاکت است. شاخص فلاکت از مجموع تورم و بیکاری به دست میآید. تورم و بیکاری مهمترین عوامل تاثیرگذار بر درآمد خانواده میباشند چنانچه مقدار شاخص فلاکت بالا باشد خانوادهها پول کمتری برای خرید کالاهای مصرفی خود از جمله استفاده از خدمات بهداشت و درمان در اختیار خواهند داشت. لذا این تحقیق ارتباط شاخص فلاکت و پرداخت از جیب بیماران در نظام سلامت ایران را مورد سنجش قرارداده است.
روش پژوهش: این مطالعه با استفاده از دادههای سری زمانی 2019-1998 به بررسی ارتباط شاخص فلاکت و پرداخت از جیب بیماران در نظام سلامت ایران پرداخته است. به این منظور برای بررسی مانایی متغیرها از آزمون دیکی فولر، برای بررسی رابطه علیت بین متغیرها از آزمون علیت تودا-یاماموتو و برای بررسی وجود رابطه بلندمدت از روش خودرگرسیون با وقفههای توزیعی استفاده شد. دادههای مورد استفاده از بانک جهانی و مرکز آمار ایران گردآوریشدند، همچنین تحلیل دادهها و نتایج با استفاده از نرم افزار Eview 9 انجام شده است.
یافته ها: بر اساس نتایج بدستآمده از برآورد مدل، یک رابطه علیت دوطرفه بین شاخص فلاکت و پرداخت از جیب بیماران در نظام سلامت ایران وجود داشت. همچنین با افزایش 1 واحد در میزان شاخص فلاکت به میزان 1/27 واحد بر پرداخت از جیب بیماران افزوده شد. ضریب مدل تصحیح و خطا برابر با 0/312 بود؛ که به این معنا است که در هر دوره به میزان 0/312 از عدم تعادل کوتاهمدت برای دستیابی به تعادل بلندمدت تعدیل میگردد. به عبارتی بیش از 3 سال و کمتر از 4 سال طول میکشد تا عدم تعادلهای کوتاهمدت از بین رفته و به سمت رابطه بلندمدت خویش برسد.
نتیجهگیری: با افزایش شاخص فلاکت، پرداخت از جیب بیماران نیز افزایش مییابد. لذا دولت میبایست با اتخاذ سیاستهای مناسب در جهت کاهش نرخ بیکاری و تورم، موجب کاهش پرداخت از جیب بیماران در نظام سلامت گردد. پوشش بیمههای پایه برای خدمات ضروری بیماران را افزایش دهد. گستردگی بیمههای تکمیلی درمان در سطح جامعه مخصوصاً دهکهای پایین نیز افزایش یابد. درواقع میبایست دولت هزینه این بخش از بیمه را برای چهار دهک پایین تقبل نماید تا از این طریق موجب کاهش پرداخت از جیب بیماران گردد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1401/5/5 | انتشار: 1401/9/29