زهرا محمودیان اردکانی، محمد امین بهرامی، راضیه منتظرالفرج، حسین فلاح زاده، مرتضی محمد زاده،
دوره ۱، شماره ۲ - ( ۱۲-۱۳۹۵ )
زمینه و هدف: کیفیت زندگی کاری و سلامت روان از جمله متغیرهای مهم اثرگذار بر عملکرد افراد در سازمان هاست. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین کیفیت زندگی کاری و سلامت روان کارکنان بالینی بیمارستان های منتخب آموزشی یزد بود.
روش پژوهش: پژوهش حاضر، مطالعه ای تحلیلی است که به صورت مقطعی در سال های ۱۳۹۵-۱۳۹۴ در ۳ بیمارستان یزد انجام شد. در مجموع، تعداد ۳۵۰ نفر از پرسنل بالینی بیمارستان های مورد مطالعه در پژوهش شرکت کردند. نمونه گیری به صورت طبقه ای- تصادفی انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های کیفیت زندگی کاری والتون (۱۹۷۳) و سلامت روان گلدبرگ و هیلر (۱۹۷۹) جمع آوری و توسط نرم افزارهای AMUS و SPSS ۲۲ تحلیل شد.
یافتهها: کیفیت زندگی کاری با ضریب رگرسیونی ۰/۱۴ - بر سلامت روان اثر می گذارد. در میان مولفه های آشکار سلامت روان و کیفیت زندگی کاری، به ترتیب اعتقاد به لزوم حاکمیت قانون با ضریب ۱/۹۰ و علائم افسردگی با ضریب ۱/۳۷، بیشترین تأثیر و ناسازگاری جسمی با ضریب ۱/۰۰ و کار معتبر و سودمند اجتماعی با ضریب ۰/۰۴، کمترین تأثیر را در اندازه گیری سلامت روان و کیفیت زندگی کاری دارند.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، اصلاح کیفیت زندگی کاری می تواند منجر به سلامت روان بهتر شده و از این طریق عملکرد کارکنان را بهبود دهد.